O vaxtlar həyatım elə bir yerə gəlmişdi ki, heç nə məni sevindirmirdi. Səhər durub işə gedirdim, axşam evə qayıdırdım, gecə isə tavana baxıb yuxunun gəlməsini gözləyirdim. Boşanmadan sonra kirayədə qaldığım o kiçik mənzildə divarlar sanki üstümə gəlirdi. Dostlarım zəng edirdi, amma cavab verəsi olmurdum. Kiminsə mənə yazığı gəlməsini istəmirdim, kiminsə məni sorğu-sual etməsini də. Elə bir axşam yenə telefonu əlimə götürüb sonsuz lenti sürüşdürürdüm ki, qarşıma bir reklam çıxdı. Mostbet yükle apk (https://bccci-bd.org) yazılmışdı, altında da elə sadə dillə deyilirdi ki, guya telefonuna yüklə, istədiyin yerdən oyna. Heç vaxt qumar oynamamışdım, ama o an fikirləşdim ki, bəlkə bir-iki saatlıq beynimi başqa şeylə doldursam, bu boğucu sükutdan qurtularam.
Yüklədim. Qeydiyyatdan keçdim. İlk gün cəmi iyirmi manat qoydum, elə-belə, ciddi bir şey gözləmirdim. Oyunların içində itdim, amma xoş bir itmə idi bu. Bir də baxdım ki, saat gecə ikini keçib, mən isə hələ də ekrana baxıram. Həmin gecə uduzdum, amma qəribədir, əsəbləşmədim. Çünki mən qazanmaq üçün deyil, sadəcə o sükutdan qaçmaq üçün oynayırdım. Ertəsi gün işdə oturarkən beynimin bir küncü həmin ekrana qayıtmaq istəyirdi. Axşam yenə mostbet yükle apk səhifəsini açdım, giriş etdim və bu dəfə fərqli oyunlara baxdım. Rulet, kartlar, canlı dilerlər... Hər biri mənə kiçik bir qapı kimi görünürdü, arxasında isə real həyatın ağırlığı yox idi.
Bir həftə ərzində vərdişə çevrildi. İşdən çıxanda artıq evə tələsmirdim, çünki evdə məni gözləyən tək şey televizorun səsi idi. Əvəzində telefonumu açıb bir neçə dəqiqə oynayırdım. Çox vaxt uduzurdum, bəzən cüzi məbləğ qazanırdım. Amma ən maraqlısı o idi ki, uduzanda da, udanda da eyni hiss olurdu: bir neçə saatlıq yüngüllük. Sanki kimsə kürəyimdən ağır bir yükü götürürdü. Bir gün anam zəng etdi, səsini eşidəndə boğazım düyünləndi. "Oğlum, sən yaxşısan?" - soruşdu. "Yaxşıyam, ana," - dedim, amma içimdən bilirdim ki, yalan deyirəm. O gecə mostbet yükle apk vasitəsilə yenidən daxil oldum və ilk dəfə böyük məbləğ qoydum. Qazanmadım. Əksinə, əvvəlki kiçik uduşlarımı da itirdim. Amma o an ağlamaq istəyirdim, nə qədər gülünc səslənsə də, oyun məni o qədər içəri çəkmişdi ki, ağlamağa belə vaxt tapmırdım.
Sonra bir gecə elə bir oyun masasına düşdüm ki, orada bir neçə nəfər söhbət edirdi. Yazılarını oxuyurdum, kimsə zarafat edirdi, kimsə uduzduğuna görə özünü danlayırdı. Mən də yazdım: "Mən sadəcə real həyatdan qaçıram." Bir nəfər cavab yazdı: "Hamımız qaçırıq, qardaş. Sadəcə bəziləri bunu etiraf edir." O gecə çox güldüm. İlk dəfə idi ki, aylarla içimdəki o boşluq bir az da olsa doldu. Səhər yatanda fikirləşdim ki, bəlkə bu da bir terapiyadır, sadəcə adı qumardır. Təbii ki, özümü aldatmırdım, amma o an üçün bu, mənim üçün ən asan yol idi.
Günlər keçdi. Bir gün işdən evə qayıdarkən qarşıma uşaqlıq dostum çıxdı. Məni görüb soruşdu: "Necəsən, harda itmisən?" Dedim ki, iş-güc, ev. Amma gözləri mənə inanmadı. O gün axşam yenə mostbet yükle apk səhifəsini açdım, amma bu dəfə oynamaq əvəzinə sadəcə ekrana baxdım. Fikirləşdim: mən buradan nə axtarıram? Cavab sadə idi: sakitlik. Amma elə sakitlik ki, heç bir həqiqi problemimi həll etmirdi, sadəcə üstünü örtürdü. Yenə də o gecə oynadım. Çünki alternativ yox idi. Kitab oxumaq? Yox. İdman? Yox. İnsanlarla danışmaq? Artıq bacarmırdım.
Bir neçə həftə sonra elə bir axşam oldu ki, balansımda heç nə qalmamışdı. Amma əsəbləşmədim. Ekranı bağladım, pəncərəni açdım və ilk dəfə aylarla küçənin səsini dinlədim. Uzaqdan uşaq səsləri gəlirdi, hardasa it hürürdü, qonşu binadan musiqi eşidilirdi. O an anladım ki, mən əslində oyundan deyil, özümdən qaçırmışam. Mostbet yükle apk mənə bir müddətlik sığınacaq verdi, amma heç vaxt həqiqi qapını açmadı. Səhəri gün işdən sonra ilk dəfə dostuma zəng etdim. Sadəcə "necəsən" demək üçün. O, təəccübləndi, amma sevindi. Mən də sevindim. Elə həmin axşam yenidən oyuna girdim, amma bu dəfə cəmi bir manat qoydum. Udub-uduzmağımın heç bir əhəmiyyəti yox idi. Sadəcə bir neçə dəqiqə oturub ekrana baxdım, sonra bağladım və yatağa getdim. Yuxu gəldi. İlk dəfə idi ki, tavana baxıb gözləmirdim.
İndi də bəzən girirəm. Çox nadir hallarda. Amma artıq mənim üçün bu, qaçış yeri deyil, sadəcə kiçik bir fasilədir. Düzdür, həmin dövrü xatırlayanda utanıram. Amma sonra fikirləşirəm ki, bəlkə də o mostbet yükle apk reklamı qarşıma çıxmasaydı, mən özümə bu qədər tez qayıda bilməzdim. Çünki bəzən insan itməlidir ki, sonra özünü tapsın. Mən də itdim, sonra tapdım. Və o tapdığım adam əvvəlkindən bir az da güclüdür.